Գրիգոր Զոհրապ

Գրիգոր Զոհրապի պատմվածքները ունեն շատ կոնկրետ ասելիք։ Նա գրում է կյանքից վերցված թեմաների շուրջ, որոնք հիմա էլ շատ արդի են։ 

Օրինակ <<Զաբուղոն>> պատմվածքում գլխավոր հերոսուհին դավաճանում է իր բանտում գտնվող ընկերոջը, որովհետև նա ցանկանում էր, որ բոլորը տեսնեն և իմանան, որ նա ընկեր ունի։ Նա ցանկանում էր, որ բոլորը տեսնեն և իմանան, որ նա երջանիկ է և ունի կյանքի ընկեր։ Հիմա էլ են շատ այդպիսի մարդիկ։ Աղջիկները սոցիալական ցանցերում հայտարարում են, որ ընկեր ունեն, տեղադրում են նկարներ։ Ընկերությունը հիմա ավելի շատ կրում է ձևական բնույթ քան թէ սեր։

<<Ճիտին պարտքը>> պատմվածքում գլխավոր հերոսը անչափահաս աղջիկների հայր էր, ում կինը մահացել էր և նա չէր կարողանում պահել իր ընտանիքը։ Անճարահատությունից նա իրեն կամրջից ցած գցեց, այդպիսով ազատելով իրեն երեխաների հանդեպ պատասխանատվությունից։ Ներկայումս նույնպես շատ կան այդպիսի դեպքեր, օրինակ միայնակ մայրերը իրենց երեխաներին մանկատուն են հանձնում։ Իսկ շատ ծնողներ իրենց երեխաներին ուշադրություն չեն դարձնում, թողում են <<բախտի հույսին>>։ Ծնողները պետք է գիտակցեն, որ երեխա ունենալու պահից սկսած իրենք արդեն պատասխանատու են ոչ միայն իրենց, այլ նաև իրենց երեխաների համար։ 

Write a comment

Comments: 0